|
edytuj
|
Antybryk |
10 marca: imieniny obchodzą Cyprian, Gajusz, Symplicjusz
Inne rocznice: 9 marca – 10 marca – 11 marca
Archiwum • Kalendarium
Z nowych artykułów Wikipedii:
...któremu ptakowi Aborygeni australijscy przypisują rolę zwiastuna złych wieści lub złodzieja tajemnic?
...że oblężenie Sarajewa uznawane jest za najdłuższe i najbardziej krwawe oblężenie w historii Europy po II wojnie światowej?
...jakie są objawy zespołu chorobowego Lady Windermere i od którego utworu literackiego pochodzi jego nazwa?
...na czym polega dieta CRON opracowana m.in. przez Roya Walforda?
...dialogi z którego filmu wykorzystano w drugim albumie amerykańskiego rapera GZA?
Weniamin, imię świeckie Wasilij Pawłowicz Kazanski (ur. 17 kwietnia 1873 w Nimenskim, zm. 13 sierpnia 1922 w Piotrogrodzie) – prawosławny biskup gdowski, następnie metropolita petersburski i gdowski Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Jeden z głównych zwolenników społecznej działalności Cerkwi i szczególnej troski o głoszenie etyki chrześcijańskiej wśród robotników. W 1922 postawiony przed sądem rewolucyjnym, skazany na śmierć i stracony pod zarzutem organizowania działalności kontrrewolucyjnej w Piotrogrodzie. W 1992 kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny. Należy do Soboru Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich oraz Soboru Męczenników Petersburskich.
Granicę północną powiatu gryfickiego na odcinku 40 km wyznacza brzeg Morza Bałtyckiego, od zachodu graniczy z powiatami: kamieńskim i goleniowskim, granicę wschodnią stanowi powiat kołobrzeski, a od południa powiat gryficki graniczy z powiatem łobeskim, którego utworzenie w 2002 roku wpłynęło na obecny kształt powiatu gryfickiego. Powiat leży na Pobrzeżu Szczecińskim, obejmując w większości Równinę Gryficką, środkową część Wybrzeża Trzebiatowskiego, a także małe fragmenty równin: Nowogardzkiej i Goleniowskiej.
|
Aby być na bieżąco z tym, co się dzieje w Wikipedii, przejrzyj tablicę ogłoszeń.
|
Główne zasady |
|
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
producent obrusów wyjaśnia:
sposoby barwienia tekstyliów mają bardzo długą, ponad stuletnią tradycję. Polegają na przenoszeniu z wcześniej przygotowanego nośnika barwnych wzorów na materiał barwiony. Nośnik to najczęściej papier, na którym znajduje się kolorowy wzór. Proces przenoszenia barwnego wzoru na przygotowany wcześniej materiał wymaga wysokiej temperatury. Specjalnie skonstruowane maszyny nanoszą gotowy wzór poprzez sprasowanie papieru transferowego z materiałem.
Ze względu na sposób nanoszenia przygotowanego wzoru, możemy wyróżnić:
Druk transferowy sublimacyjny,
Druk transferowy e stanie stopionym
Druk transferowy na mokro (Wet Transfer)
Przenoszenie wzoru z papieru transferowego na materiał, produkt finalny odbywa się za pomocą, dzięki wody. Materiał nasączany jest wodą i pod odpowiednim ciśnieniem nakładany jest papier z gotowym wzorem. W wyniku tej operacji barwnik wsiąka w materiał i po osuszeniu otrzymujemy gotowy wyrób.
Do technik drukarskich używa się papierów o gramaturach od 35 do 115 g/m2.
Koszt papieru ma znaczny udział (25-40%) w całkowitym koszcie druku sublimacyjnego, dlatego też najczęściej stosuje się papiery o możliwie niskiej gramaturze, dające jednak wymagane parametry druku.
Papier przeznaczony do druku sublimacyjnego powinien spełniać następujące wymagania:
dobre uwalnianie par barwnika z zadrukowanych powierzchni,
dostateczna odporność termiczna,
znikoma przepuszczalność par barwnika do wewnątrz papieru.
W niektórych przypadkach, tam gdzie wymagana jest wysoka dokładność zadrukowania i odtworzenia wzoru, papiery modyfikuje się już w czasie ich produkcji poprzez specjalne dodatki.