Po pracy lubię fotografować. Najlepsze fotki łapię, gdy wychodzę na spacer i mimochodem zabieram ze sobą aparat. Dziś aparaty cyfrowe mają tę zaletę, że można pstrykać do bólu, a efekt widać natychmiast po zrobieniu zdjęcia. W domu przegrywam tylko te, które uważam za dobre. Zdjęcia, nie aparaty. W domu mamy dwie cyfrówki, jedną lustrzankę z dwoma obiektywami i jeden prosty automat. Ten mały kompakt ma przewagę na lustrzanką – jest mały. Można go zabrać gdziekolwiek ze sobą, schować w kieszeni i zawsze jest pod ręką. Lustrzanka Canona wymaga osobnej torby i choć szybko robi zdjęcia, to przygotowanie go do pracy zajmuje dłuższą chwilę. Do przygotowanych wcześniej sesji jest idealny. Można się spełniać i zatrzymywać niepowtarzalne chwile. Fotografia jest niestety dość kosztowna. To jednak nie jest zbieranie muszelek czy kapsli. Sprzęt się starzeje, zużywa, wychodzą nowe wersje, a jeśli nasze umiejętności rosną i się rozwijamy, dochodzą kursy, programy komputerowe, lektura, a odbitki liczone w tysiącach to także wydatek, jaki należy uwzględnić w domowym budżecie. Aparaty cyfrowe przez niektórych nie są uważane za prawdziwą fotografię, jednak analogowe zdjęcia dziś ustępują. W uzasadnionych przypadkach znajdują zastosowanie, ale w realizowaniu amatorskiej pasji – nie bardzo.
Lat temu z dziesięć już buszowałem po necie napawając się stałym łączem internetowym o szybkości 256mb i szukałem informacji. Nigdy nie grałem w gry sieciowe, lecz starałem się edukować w każdej możliwej dziedzinie związanej z komputerami. Brakowało mi jednak rozrywki. Całkiem przez przypadek odkryłem, że do komputera stacjonarnego można wpiąć kartę telewizyjną, pociągnąć kabel antenowy i cieszyć się telewizją na komputerze. To było to, czego mi brakowało. Karta telewizyjna nie kosztowała majątku (chociaż w tamtych czasach około dwustu złotych!) i od decyzji do realizacji minęło kilka dni. Poczta w tamtych czasach nosiła paczki pięć, sześć dni roboczych, chyba że dłużej. W tym czasie przeczytałem prawie wszystko co było na forach internetowych na temat oglądania telewizji satelitarnej w komputerze. Kabel antenowy już czekał by go podpiąć. Nie obyło się bez problemów – gdy rozpakowałem kartę i wyjąłem ją z pudełka zobaczyłem, że potrzebuję innych wtyczek. Płytka ze sterownikami okazała się wadliwa, więc znów spędziłem nieco czasu nad szukaniem tych najnowszych. Następne dni dużo biegałem, ponieważ pokój z komputerem był na piętrze, drzwi wejściowe z drugiej strony domu, a antena pod oknem z pokoju komputerowego. Karta była sprawna, lecz bardzo czuła na jakość sygnału płynącego z anteny satelitarnej. A sygnał był taki sobie, ponieważ antenę ustawiałem „na oko”, a kabel antenowy nie był całkiem nowy. Stan kabla ma bardzo duże znaczenie szczególnie, jeśli jest go więcej niż 10 mb (metrów bieżących, nie megabitów).
Ta przygoda z telewizją satelitarną rozwinęła moją wiedzę na temat tego, co się dzieje nad naszymi głowami, jak pracują satelity, poznałem sposoby kodowania sygnału i procesy, jakie zachodzą w każdej sekundzie skakania po kanałach.
Zwykłych kanałów niekodowanych fta była kilkaset, ale kilka w języku polskim. W dodatku nie były to kanały zbyt atrakcyjne. Jednak wiadomości na AlJazeera pamiętam do dziś. Dużo było kanałów muzycznych i radiowych. To duża zaleta dla gitarzysty amatora. Odtwarzanie muzyki na komputerze dawało mi możliwość nagrywania audycji wprost na twardy dysk. Osiemdziesiąt giga twardego dysku to wówczas było naprawdę dużo i pozwalało na nagrywanie nocnych audycji bez obaw, że zabraknie miejsca. Tak naprawdę dopiero algorytmy rozkodowujące różne sieci telewizyjne sprawiały frajdę. W tym miejscu należy dodać, że jestem aktywnym abonentem najlepszej telewizji cyfrowej i dzięki wcześniejszej pasji jestem zadowolony, bo wiem co mam. Telewizja cyfrowa dziś daje nieporównywalnie więcej możliwości niż wtedy. Znacznie więcej kanałów tematycznych, przesył obrazu w jakości HD, poprawa jakości SD, video na żądanie, cyfrowy dekoder (raczej tuner), możliwość nagrania kilkudziesięciu godzin materiału na twardym dysku, przewijanie i zatrzymywanie obrazu w trakcie trwania programu…. i wiele innych usług, z których nie wszyscy są w stanie skorzystać. Gdy nasz tuner automatycznie przeprowadza aktualizację, pokazuje ponad osiemset kanałów. Kilkadziesiąt z nich to interesujące nas kanały informacyjne i tematyczne. W super jakości.
Jakieś dobre dwa lata temu kupiliśmy pierwszy w naszym wspólnym życiu telewizor. Od razu był to firmowy, duży plazmowy sprzęt rtv, który wyświetla obraz full hd i ma cztery wejścia hdmi. To robiło wrażenie na znajomych chociaż kable hdmi kupiliśmy dopiero rok później. Sam telewizor nam niewiele dał, mimo że prezentował bardzo dobry obraz. Analogowe wejścia sprawiały, że nie widzieliśmy tego, za co zapłaciliśmy. Prawdziwa twarz nasz panasonic pokazał dopiero po podłączeniu odtwarzacza blu-ray za pomocą kabla hdmi 1.4. To był duży przeskok jakościowy. Pomimo iż już wcześniej byłem zadowolony z jakości, obraz przeszedł najśmielsze oczekiwania. Prawdziwe kino w domu. Ciężko tłumaczy się żonie, że ten odtwarzacz jest konieczny do normalnego życia i trzeba go wziąć na raty, najlepiej jutro rano. Minęły kolejne dni, zanim się zgodziła i w końcu mogliśmy pokazywać znajomym, jak wygląda full hd na plazmie. Niedługo później do kin weszło 3d i świat nagle stał się płaski. Zbyt płaski. Kable hdmi stały się standardem, szczególnie gdy okazało się, że można podłączyć nie tylko odtwarzacz, ale i laptop czy zestaw kina domowego i tuner telewizji cyfrowej. Powoli zaopatrywaliśmy się we wszystkie wymienione gadżety i gdy wszystko już było, zmieniłem pracę i przestałem oglądać telewizję w ogóle. Dwa lata umowy jakoś zlecą…